LS,

Is het je niet opgevallen, dat een kerk er van binnen verdomd veel uitziet uit als een discotheek, of het podium bij een groot festival? Dit is geen toeval.

In het midden vooraan het altaar, met daarachter degene met de zalige boodschap. Het lijkt wel heel erg op een draaitafel en een dj. Het koor en het orgel, links en rechts, stellen stapels met speakers voor. Alle bezoekers kijken dezelfde kant op en luisteren naar degene vooraan, die staat met zijn gezicht naar de menigte. De gelijkenis kan geen enkele volgeling ontgaan zijn, die zaterdagavond op stap of zondagochtend in de kerk, zijn ogen en oren open heeft gehad.

Waarom dat gedreun?

Zet twee of meer mensen op een onbewoond eiland met wat rommel, en als je dan lang genoeg wacht, gaan ze uiteindelijk techno maken. Daar ben ik heilig van overtuigd. De techno heeft zich, net als landbouw en religie, op verschillende plekken in de wereld onafhankelijk van elkaar ontwikkeld. Techno is onvermijdelijk.

Denk aan drummuziek van stammen en volken in Afrika en Zuid-Amerika. Bamboe trommels en panfluiten uit het oosten. Denk aan jazz en hiphopmuziek uit de US of A. Of neem de marcheermuziek van nagenoeg alle legers uit de geschiedenis. Allemaal hetzelfde, allemaal verschillende uitingen van techno. Allemaal oermuziek, drums, patronenmuziek, dansmuziek. En natuurlijk de techno optima forma: dat is degene die in Europa is ontwikkeld na de val van de Berlijnse muur. Tegelijk met de opkomst van een verenigd Europa en de computer, is de drummuziek, de oermuziek geoptimaliseerd. We hebben niet alleen maar de rommel van het eiland om muziek mee te maken, maar nu kunnen we geluiden genereren die we nooit hadden kunnen bedenken. Synthesizers, drums, toms, strings, samples, alleen de eigen creativiteit is de beperking. Met de computer plaatsen we ze in het oerritme: “Four on the floor” ofwel, 4 tellen in zich repeterende patronen van 8, 16, 32 en 64.

Ram, ram, ram, ram.

Ram tss, ram tss, ram tss, ram tss.

Bam, bam, bam, bam.

Bam tik, bam tik, bam tik, bam tik.

Zoem, zoem, zoem, zoem.

We kennen de patronen allemaal, ze zijn verweven in rock en roll en popmuziek. Niemand kan het weerstaan om niet mee te tikken met je voet, of met je vingers, als je een goed uitgewerkt patroon hoort.

Dat meetikken zit in ons brein ingeweven door natuurlijke selectie. Ga maar na: Iedereen weet dat mensen die geen maat kunnen houden, veel minder kans hebben om zich voort te planten. Ze zijn niet aantrekkelijk. Daarom kunnen we allemaal zo goed meedreunen met het geram op een festival. We hebben het van onze voorouders meegekregen, door honderden duizenden jaren van evolutionaire natuurlijke selectie van goede danspartners.

De muziek kent eveneens evolutie

Componisten kunnen vandaag de dag, anders dan hiervoor, de computer gebruiken om de oermuziek in het nieuw te maken. Om vervolgens hele grote groepen mensen ermee in extase te brengen door hele grote geluidsinstallaties te gebruiken. Zoals stammen van de eerste mens vroeger al deden met de rommel van het eiland, maar dan dubbel in het kwadraat. Het resultaat zijn de discotheken en mega-festivals van deze tijd.

En als vanzelf, organiseren de massa’s zich op dezelfde manier als in een kerk. De beste componisten uit de regio, of uit de wereld, staan vooraan, met hun gezicht naar de massa en laten de hemelse patronen horen die thuis op de computer zijn gemaakt. Om de beurt een uurtje. Er is geen uitleg bij, er is geen taal, vaak worden ze niet eens voorgesteld of geïntroduceerd, ze beginnen gewoon, vaak op het hele uur. De namen van de dj’s staan op de website, mocht je het later willen opzoeken. Het gaat hier alleen over aanbidden van geluid en gevoel. Zoals Faithless in 1998 al zei “For tonight God is a DJ”.

All aboard, the nighttrain!

Waarom is het zo indrukwekkend om naar een werkende stoomlocomotief te kijken? Of naar een weefmachine? Hoe het precies werkt in je brein weet ik niet, maar het is om dezelfde reden geweldig om naar alle vormen van techno te luisteren. De in en uit elkaar vouwende geluidspatronen zijn hypnotiserend. Zoals je naar een caleidoscopische screensaver kan blijven kijken, maar dan met je oren. Het publiek raakt in een trance (ha!). De ritmes voeren je weg van je dagelijkse beslommeringen, terug naar de basis, een oergevoel. Het gevoel van gemeenschap, of beter nog van een commune ontstaat het komt op na een paar uurtjes met hoog volume. Dat gevoel heerst op de avond zelf in de discotheek of op het festival. Maar ook in bredere zin onder “ravers” of mensen uit het nachtleven. Er is een onuitgesproken begrip onder elkaar. Je pikt ze er zo tussenuit in het dagelijks leven, de “nighthawks“. Ze zijn overal. Over de hele wereld heb je vrienden aan vreemden uit discotheken en op festivals. Noem het een congregatie als je wilt. Het is niet onder woorden te brengen, je hoeft het ook niet uit te leggen, je hoeft alleen maar mee te dansen aan boord van de nachttrein.

Bam, bam, bam, bam.

Bam tss, bam tss, bam tss, bam tss.

Als dat geen geloofsovertuiging teweeg brengt…

Nummer één van de tien geboden die Mozes meenam van de berg Sinaï schrijft voor dat je maar 1 god mag eren. Nou, degene die dat heeft opgeschreven heeft nog nooit Adam Beyer en Joseph Capriati back to back horen draaien op Awakenings… Ik denk dat zaken in het midden oosten heel anders hadden gelopen als rond het jaar nul men snapte dat het oproepen van die extatische communale gemoedstoestand aan het altaar, net zo goed met drummuziek kan worden opgeroepen als met preken en teksten. Het geeft een mens te denken.

Check het zelf maar. Je hoeft alleen maar tussen de menigte te gaan staan, het liefst lekker vooraan in het midden, met een beetje open geest (heel belangrijk). De muziek doet de rest. Bam, bam, bam, bam. Dansen komt als vanzelf, je hoeft geen moeite te doen, het zit al in je. Ram, ram, ram, ram. Je hoeft je geen zorgen te maken over hoe je eruit ziet, in de ogen van een dj is iedereen gelijk. Zoem, zoem, zoem, zoem. Niemand is met iets anders bezig, jij ook niet. Tak, tak, tak, tak. Het gevoel van verlichting komt vanzelf, maar met een paar biertjes komt het makkelijker. En met XTC op, komt het gevoel honderd keer sterker.

Maar vergeet nooit lieve schat, het is niet de dope die je dat geweldige gevoel geeft. Het is altijd de muziek en het zijn de mensen. Vele ravers trappen in de val en verworden zo tot dragon chasers. De dope zet alleen maar je geest open, daarna moet je zelf iets met die open geest doen… Zoals kruidendrankjes van de medicijnman dat vroeger al deden voor de oervolken, tijdens dansrituelen uit de oudheid. En als je vaak genoeg geoefend hebt, dan staat je geest altijd open, en heb je dope niet meer nodig om je goed te voelen tijdens het luisteren naar muziek. Je moet wel altijd naar voren lopen naar de dj-tafel, naar het altaar, ellebogen met de aanwezige parochianen, en daar je dansoffer brengen en blijven dansen tot en met de eindshow, zodat je ook de laatste zucht samen doet met alle ravers die er staan om dezelfde onuitgesproken redenen.

Een buitenaardse bezoeker zal bij het zien van een dansfeest denken dat het een religieuze bijeenkomst is. Zo ziet het er ook uit, als je niet beter wist. Maar het dansen op beukmuziek, is al zo oud als de mensheid zelf, veel ouder dan de grote religies. Het is onlosmakelijk verbonden met ons. Misschien is het wel zo dat de binnenkant van een kerk lijkt op een dansfeest, in plaats van andersom? Er is in elk geval geen gevoel wat in de buurt komt, om te beuken tot je neervalt op een grote dansvloer met een paar duizend anderen. Mis (ha!) het niet.

x u

Rody

PS: Ro, hoe weet je dit allemaal? Nou, mijn kennismaking met het nachtleven is ontstaan toen ik in mijn jeugd heel dicht bij een grote discotheek woonde. Die discotheek heb ik vaak bezocht, ook heb ik er een hele tijd als tiener gewerkt, eerst als glazenhaler, later toen ik oud genoeg was ook even als barman. Dit is allemaal zo’n beetje tijdens het staartje van de gabbertijd. Ik heb daar grootheden horen draaien die toen nog klein waren, zoals Tiesto, Darkraver, Elstak en de hele reutemeteut van ID&T, vaak gewoon tijdens werktijd. In de 20 jaar daarna heb ik met een geweldige ploeg vrienden en vriendinnen elke discotheek en festival in Nederland en omstreken wel één of meerdere keren bezocht. Alhoewel ik nu als vader-monnik van 40+ met tinnitus nagenoeg helemaal uit de scene ben, zou ik het niemand willen onthouden en zeker jou niet lieve schat. Als je je weg kent en je omringt je met leuke mensen, is het nachtleven een geweldige plek om te zijn.

PPS: Fuck VIP areas en VIP tickets. Welke paardenl*l denkt dat er beter te genieten is van een technofeest vanaf het VIP deck, die moet daar vooral lekker blijven staan. Dan heb je de clue echt héluhmaal gemist. Onthoud goed: Er is nooit een leuke party in de VIP area.

PPPS: Ik zag pas een betoog van iemand die vindt dat het optreden van Fred Again bij Boilerroom in 2022, het hoogtepunt was van de rave cultuur. (Heel leuk bedacht.) En dat alles alleen nog bergafwaarts gaat vanaf toen. Super leuk toegelicht betoog, grappig filmpje zeker voor ravers. Bekijk het hier.

Vind je bovenstaande goed? Kijk dan nog eens verder naar andere artikelen (met illustraties) van mijn hand:

.

LS,

Ga bij jezelf maar even na hoe vaak je “niet chill” bent. Je rent en vliegt van de ene naar de andere taak. Werk, school, familie. Zeker als je een leven leeft wat de moeite waard is om te leven, dan zijn er telkens dingen aan de hand die jouw emoties raken. Extreme blijheid, onoverkomelijk chagrijn en alles ertussenin. Gooi in de cocktail ook nog een handje slecht nieuws, sprenkel wat feesten en partijen erover, roer er nog een beetje liefdesverdriet, rouw, drank, drugs doorheen… Allerhande feestdagen horen erbij, tripjes, uitjes, sportjen (ooh ja!) en dan natuurlijk slecht slapen. Het is een wonder als je überhaupt nog met gestreken kleren aan ergens op tijd kan verschijnen, met een gestel dat je in staat stelt om normaal te doen tegen anderen. Lieve schat, realiseer je zo snel mogelijk het volgende: Zo is het leven ook voor alle andere mensen met wie je interactie hebt. Hoe actiever en/of interessanter het leven van de persoon, hoe meer ballen die in de lucht aan het houden is, hoe groter de kans dat die op dit moment in een staat van alarm verkeert.

Abonneer nu

Als je iets belangrijks moet bespreken met een medemens. Check dan eerst altijd even de alarmstaat. Als die op “code oranje” staat vanwege andere dingen die spelen, positief of negatief, bewaar je belangrijke gesprek dan maar even. Een gesprek aangaan met iemand die andere dingen aan zijn of haar hoofd heeft is echt verspilde moeite. Het blijft niet plakken. Beter kan je eventjes een luisterend oor zijn voor iemand. Als het energieniveau wat is gedaald, de filters staat open voor nieuwe info, dan kan je een fatsoenlijk gesprek met iemand aangaan. Maar dat kan ook volgende week pas zijn. Geef je hieraan over, het is een fact of life.

Het goed kunnen inschatten van iemand anders alarmstaat is een superkracht. Indien goed beheerst geeft het je onwijs veel controle over hoe dingen gaan. En zo kan je ook veel conflicten uit de weg. Maar belangrijker is misschien nog het goed kunnen inschatten van jouw eigen alarmstaat. Het is goed om gedurende de dag bij jezelf in te checken: “Hoe voel ik me nu?” Ben ik overenthousiast, geïrriteerd, moe, blij, boos? Vaak is de vraag stellen, hem ook direct beantwoorden, het moment van bewustzijn van je eigen staat.

Een paar dingen die je dus niet moet doen: Enorm blij en enthousiast met een makelaar onderhandelen over de prijs van een koophuis. Of wat dacht je van super gestrest naar je eerste pianoles. Of het alom bekende, met enorme honger boodschappen doen. Of als laatste voorbeeld, verdrietig en moe naar het vrijgezellenfeest.

Bovenstaand zijn allemaal combinaties die logisch genoeg niet lekker werken. Maar zo ontmoet jij dus ook jouw vrienden, collega’s, klanten en familieleden. Zij verschijnen voor jou in alle staten die heel vaak niet goed matchen bij wat de bedoeling is. Het is een gok, een dobbelsteenrol als mensen elkaar ontmoeten en alles valt op zijn plek. Mocht het dan een keer voorkomen, dat je in precies de goede modus tijd kan doorbrengen met een vriend of vriendin die ook in absolute chillstaat is tegelijk met jou, dan is het net of je in je eerste beurt Yahtzee hebt gegooid. Laat het dan zo lang duren als mogelijk. Want in die exacte gedeelde staat lieve schat, kan je van enorm veel geluk spreken.

xu

Rody

Vind je bovenstaande goed? Kijk dan nog eens verder naar andere artikelen (met illustraties) van mijn hand:

.

LS,

Opgroeiend krijg je van iedereen om je heen mee dat je ambitieus moet zijn. Nou lieve schat ik zal je wat leukers vertellen. Ambitie is een collectieve afleiding van wat echt belangrijk is in het leven. Medelijden moet je hebben met de wolkenjager die denkt dat er verlossing zit in het nastreven van een carrière in BV Nederland. Geloof me, ik kan het weten, want zowel de diepste dalen als de meest streberige pieken zijn mij niet vreemd. Voordat je begint aan een ambitieuze odyssee, houd rekening met het volgende:

Abonneer nu

Ambitie is de illusie van de meritocratie, waarbij het lijkt alsof er op de top van de berg iets te halen is.

Ambitie is het oordeel van collega’s boven het oordeel van je familie plaatsen.

Ambitie is de spotlight die je telkens opzoekt, die iedereen om jou heen in het donker zet.

Ambitie is waarom je alles acteert.

Ambitie is de koortsige dagdroom die ervoor zorgt dat je schijnbaar echt met plezier vroeg je bed uit gaat, in de file gaat staan in je lease-bak, om op kantoor e-mails en telefoontjes van klootzakken te beantwoorden voor een rijke stinkerd die geen fuck om jou geeft.

Ambitie is waarom je je zo kleedt.

Ambitie is waarom je geen tijd hebt om lekker eten te koken, of om überhaupt goed te leren koken.

Ambitie is de reden waarom je altijd moe bent.

Ambitie is alsmaar leugens aanhoren, en ze moeten geloven.

Ambitie is tijd met vrienden en familie omruilen voor applaus van vreemden.

Ambitie is de reden waarom je er niet bij bent met het avondeten.

Ambitie is veel over je werk praten.

Ambitie is de reden dat je met je kop in je telefoon zit.

Ambitie is waarom je je kinderen op de BSO doet.

Ambitie is waarom je het gevoel hebt dat je tekortschiet in alles.

Ambitie is vaak de uitdrukking “work-life balance” gebruiken.

Ambitie zorgt dat de laptop mee moet op vakantie.

Ambitie is een hekel hebben aan alle mensen die jouw carrière in de weg staan.

Ambitie wordt één van de hoofdingrediënten van je depressie.

Ambitie is de reden waarom opa en oma naar het verzorgingstehuis moeten.

Ambitie is altijd haast hebben.

Ambitie is in zee moeten gaan met mensen die je niet op je verjaardag zou uitnodigen.

Ambitie is een reis die je langs al je doelen voert, zonder dat je ooit tijd hebt om er bij stil te staan.

Ambitie is jezelf identificeren met je functietitel.

Ambitie is de reden waarom jouw zoon liever op z’n kamer zit dan bij jou aan tafel.

Ambitie is waarom je niet doorhebt dat je dochter al heel lang een kankerhekel aan je heeft.

Ambitie is blindheid voor jouw eigen falen in persoonlijke relaties.

Ambitie is waarom anderen moeten oppassen voor jouw humeur.

Ambitie is de eigenlijke oorzaak van de scheiding, maar dat zal je zelf nooit begrijpen of toegeven.

Ambitie is denken dat je meer waard bent dan iemand anders.

Ambitie is de reden dat je moet drinken om te ontspannen.

Ambitie is wat het mogelijk te maakt te werken voor een kutbedrijf.

Ambitie is wegkijken van de misstanden op de zaak.

Ambitie is je morele kompas telkens een beetje bijstellen.

Ambitie is doen wat niemand anders zou doen.

Ambitie is één klein stapje verwijderd van corruptie.

Ambitie is het gevoel dat je hebt, voordat je doorhebt dat er allemaal geen reet van klopt.

Ambitie is iets wat altijd vanzelf overgaat.

Ambitie is hetgeen waar je zeker weten spijt van krijgt.

Begin er niet aan, lieve schat.

xu

Rody

Vind je bovenstaande goed? Kijk dan nog eens verder naar andere artikelen (met illustraties) van mijn hand:

.

LS,

Veel mensen hebben een geest die nogal wat te wensen overlaat. Ga voor de gein maar eens na hoeveel mensen je in jouw eigen omgeving wel niet kent met psychische problemen. Sommige tijdelijk en sommige voor de lange termijn. Sommige mild, sommige extreem. De meesten van ons hebben weleens een depressief iemand in onze familie of vriendenkring meegemaakt. Soms loopt het goed af en soms loopt het heel erg slecht af. Natuurlijk willen wij dat niet voor onszelf, en ik wil het al helemaal niet voor jou lieve schat. Wat je hiertegen kan doen is: Maak een vriend van jouw eigen geest.

Abonneer nu

Bekende filosofen, schrijvers en denkers laten in hun werk altijd een enorme ruimte voor de onvermijdelijkheid van interne somberheid. Sombere boeken, gedichten, liedjes en films, zijn er zoveel als zandkorrels in de woestijn. Sommigen gaan zo ver te zeggen dat álle problemen in het leven voortkomen uit het onvermogen om lang stil te kunnen zitten met je eigen gedachten. Jouw geest gaat dan met je aan de haal, en bedenkt allerlei negatieve dingen. Er ontstaan duizend-en-één woelnachten en voor je het weet is de geest uit de fles, en in de put. Het is een menselijk iets, het kan iedereen overkomen. Of je nou in een paleis woont of op straat, je moet jezelf ertegen beschermen. Vandaar drie tips, nee, wénsen voor jouw eigen geest.

Wens 1: Aardigheid

Als je wilt dat jouw geest aardig doet tegen jou, dan zal je aardig moeten zijn voor jouw geest. Zoals je bijvoorbeeld ook tegen je beste vriend zou doen. Als je jouw geest constant confronteert met spanning van bijvoorbeeld werk, relaties, voldoen aan verwachtingen van anderen, of je geeft de geest niet genoeg tijd om bij te komen van grote stressvolle gebeurtenissen. Dan heb je dikke kans dat jouw geest in plaats van luchtig te blijven, zelf de geest gaat geven. Verwen hem daarom, met muziek, mooie films, een bezoek aan een verre vriend. Rook een waterpijp, lees een roman, ga op tijd naar bed. Voor je het weet zijn jullie weer besties.

Wens 2: Kundigheid

Als je wilt weten wat er op elk moment aan de hand is met je geest. Is het goed de basics van emotieregulatiesystemen te kennen. Leer met name over adrenaline, dopamine en serotonine. Door de basis te snappen van deze reguleringssystemen in jouw lichaam, weet je heel erg vaak waarom jouw geest is zoals die is.

Je kan bijvoorbeeld niet een nacht wakker blijven zonder je daarna kut te voelen. Woede kan heel erg lang blijven hangen als gevoel, ook als de oorzaak van de woede al lang weg is. Een slechte oude gewoonte is heel moeilijk af te leren, en een nieuwe goede gewoonte is heel moeilijk aan te leren. Dit zijn allemaal gevolgen van emotieregulerings- en beloningssystemen die voor elk mens nagenoeg dezelfde werking hebben. Je kan deze gevoelige systemen echt permanente schade toebrengen met jouw eigen handelen. En een verstoord emotiereguleringssysteem is net zo gevaarlijk als een tijger als huisdier.

Je kan daarentegen deze systemen ook de positieve kant op sturen, met juiste voeding, beweging, slaap en cognitieve uitdaging. Een leven leiden zonder kennis over de bijna scheikundige werking van het brein, is als een vliegend tapijt proberen te besturen met je handen op je rug.

Wens 3: Praat met elkaar

Een hele goede manier om je geest tot bedaren te krijgen is om met hem in gesprek te gaan. Vaak wil die alleen maar vrij zijn… om te praten. Je kan dit doen in gesprek met een geliefde, een vriend(in) of een professional. Maar je kan ook zelf in gesprek met jouw geest. Een mooie manier om dat te doen, en die mij heel veel heeft gebracht, is door middel van het bijhouden van een dagboek. Schrijven in een dagboek is een manier voor jezelf om gedachten die je geest heeft, helder te verwoorden wat vaak al leidt tot beter begrip. Het stelt je in staat, na wat oefening, om de sparringsessies met je geest enorm te gaan waarderen. Zeker als je jouw geest in vertrouwen neemt. Probeer om eerst leraar en dan weer leerling te zijn over en weer. Je zal een nieuwe waardering krijgen voor elkaar, en misschien wel een gouden band smeden waarmee je psychische problemen meester kan blijven. Ik bedoel, waar vind je nou zo’n vriend als jezelf?

xu

Rody

PS: Op geen enkele manier moet het bovenstaande worden gezien als serieus medisch of psychologisch advies. Ik ben namelijk helemaal niet bevoegd om dat te verstrekken. Zit je in de knoop? Ga in therapie, je sultan zien dat professioneel advies veel beter is dan het mijne.

Vind je bovenstaande goed? Kijk dan nog eens verder naar andere artikelen (met illustraties) van mijn hand:

LS,

Er is goed vol te houden dat je vandaag de dag überhaupt niet meer echt zou hoeven trouwen voor relationele zekerheid. Niet in de laatste plaats omdat de kans groot is dat je gaat scheiden, en een echtscheiding ironisch genoeg onwijs veel onzekerheid met zich meebrengt. Maar er zijn tegenwoordig ook valide alternatieve manieren om samen te leven met zekerheden over en weer, die de juridische inhoud van een huwelijk een wat oubollig en kerkelijk karakter geven. Denk aan samenlevingscontracten, en ander soort partnerschappen. Desalniettemin wordt het huwelijk in de moderne tijd natuurlijk niet alleen als juridische gebeurtenis maar vooral als belangrijk cultureel fenomeen gezien, en op de fenomenale dag worden door veel mensen ook geloften uitgewisseld. En over die geloften wil ik het bij wijze van experiment even hebben met jou, lieve schat.

Abonneer nu

Vaak heb ik gedacht over geloften die je éígenlijk zou moeten afleggen als je gaat trouwen. Maar die je nooit zou kunnen opstellen voordat je aan een huwelijk begint. Because then you are still stupid, grasshopper. De echte gelofte die ertoe doen, zullen ook wel een beetje een domper op de feestelijkheden zijn (spoiler!). Daarom doen de meeste mensen het nog steeds met geloften zoals: “Ik beloof dat ik altijd van je zal houden, je zal steunen in moeilijke tijden en dat ik onze mooie momenten zal koesteren…” en dat is maar goed ook denk ik.

Plan je bruiloft zoals je wilt, als je per se wilt trouwen. Maar hier zijn 15 trouwgeloften die er tenminste toe doen. Let’s go!

Je schraapt je keel, de zaal wordt muisstil, de microfoon piept typisch maar heel kort door de speakers. Alles werkt prima. Ook achterin kunnen ze je perfect horen. Dit is je moment, je doet je mond open en zegt:

Mijn liefste [vul naam kandidaat in],

1. Ik beloof dat mijn intenties altijd goed zullen zijn. Maar ik zal soms tekortschieten in het naleven van mijn intenties. Nooit zal ik dan iemand anders dan mijzelf de schuld geven.

2. Ik beloof dat de persoon die je hebt leren kennen, overeenkomt met wie ik echt ben. Ik ben diezelfde persoon ook bij andere mensen.

3. Ik beloof je dat ik nooit zal klagen of roddelen over jou of over ons huwelijk. Ik ben zelf medeverantwoordelijk voor hoe alles gaat.

4. Ik beloof je dat ik zorgvuldig zal omgaan met jouw eindige tijd in deze wereld. Als ik me niet goed voel over onze relatie, dan zal ik het proberen op te lossen met jou. Als het niet lukt om het op te lossen, dan gaan we netjes en rustig uit elkaar.

5. Ik beloof dat ik je nooit een kutgevoel zal geven over seks.

6. Ik beloof je dat ik telkens opnieuw zal veranderen, naargelang onze situatie. Ik zal nederig zijn over mijn kennis en vaardigheden met betrekking tot een gezinsleven.

7. Ik beloof je dat als je me slaat, van me steelt, vreemdgaat of een drank-, gok- of drugsverslaving ontwikkelt, dat je dan de k*nker kan krijgen en ik bij je weg zal gaan.

8. Ik beloof je dat ik je niet zal laten gissen naar mijn emoties. Ik zal zo goed als ik kan, je altijd laten weten hoe ik me voel. Goed of slecht. Ik zal nooit zomaar stoppen met praten tegen je, of je ontwijken.

9. Ik beloof je dat ik je vertrouw met andere mensen, en dat je mij kan vertrouwen met anderen. Ik vertel je eerlijk over flirts. En ik zal over flirts nooit naïviteit veinzen. Ik weet goed dat jaloezie een emotie is voor kinderen en niet voor volwassenen.

10. Ik beloof je dat ik een domme idioot was, nog steeds ben, en in de toekomst ook zal zijn. Ik zal vragen om jouw vergeving voor mijn idiote fouten, en beloof je vergeving voor de jouwe.

11. Ik beloof dat ik mijn eerlijke deel van het huishouden en de boodschappen zal doen. Daarbij hoort dat ik mijn eigen was doe. En dat ik mijn best zal doen om fatsoenlijk te leren koken voor een heel gezin en voor gasten.

12. Ik beloof dat ik me aan onze financiële planning zal houden. We doen samen belastingaangifte, en grote uitgaven doe ik niet zonder overleg met jou.

13. Ik beloof je dat ik je graag wil zien slagen in deze wereld. Ik zal je helpen bij het bereiken van jouw doelen en het samen met je vieren als je die doelen hebt gehaald. Gevoelens van afgunst zal ik onderdrukken, en met je bespreken, zodat we er over kunnen lachen samen.

14. Ik beloof je dat ik je nooit alleen zal laten, als er iets ergs is gebeurd.

15. En als laatste beloof ik je, dat het me niet zal lukken om al mijn beloften aan jou na te komen.

(…)

Het geluid van krekels klinkt op uit de zaal.

(…)

Poehee…. Nou, als de door jou gekozen huwelijkskandidaat dán blijft staan bij het altaar, of beter nog, eenzelfde soort geloften aan jou doet. Dan heb je in elk geval samen een heel goed begin gemaakt. Dans dan en laat de glazen zingen. En voor de avond voorbij is, laat de glazen barsten in duizend scherven van geluk.

xu

Rody

PS: Als dit de geloften zijn op je denkbeeldige bruiloft. Laat dit dan het nummer zijn van de denkbeeldige eerste dans, lieve schat. Let me let you down van de Teskey Brothers.

Vind je bovenstaande goed? Kijk dan nog eens verder naar andere artikelen (met illustraties) van mijn hand:

LS,

Toen ik voor het eerst op mezelf ging wonen in een appartementje aan de rand van het centrum, kwam ik te wonen naast een wat oudere, maar niet stokoude, man. Tijdens mijn verhuizing naar het appartement sprak ik hem op de galerij tussen mijn opgestapelde dozen. Hij was kwiek, grappig en aardig om kennis mee te maken. Een gewone man, een Jan-met-de-pet-kind of guy. Hij vertelde dat hij op het punt stond om met pensioen te gaan, na een fysieke loopbaan bij een gemeentebedrijf. Daar waar hij erg graag, maar wel erg hard en erg lang had gewerkt. Eindelijk was er tijd voor hem en zijn vriendin om eropuit te gaan. De plannen waren groots.

Abonneer nu

Het stof van mijn verhuizing en ikzelf waren nog maar amper neergedwarreld in de flat, toen ik zijn vriendin sprak op de galerij. De buurman had een beroerte gehad. Daags na zijn pensioenfeest van de zaak. Ik realiseerde me direct daar op de galerij: dit pensioen-ding is geen lekker systeem. Door al je potentiële vrije tijd en geluk naar de verre toekomst te verplaatsen, is er een kans dat je het geluk nooit zal beleven. Er kan immers zoveel misgaan tussen nu en dan. Noem het een hypotheek op je vrije tijd. Je moet eerst heel veel sparen en wachten, voordat die vrije tijd van jou is. Maar je krijgt het misschien niet afbetaald voordat je te kampen krijgt met allerlei problemen of erger nog, gewoon dood neervalt ergens voor de finish.

Ik heb de buurman nog vaak gezien, steeds slechter ter been. Op een gegeven moment met een rollator waar hij eigenlijk niet oud genoeg voor was. We praatten regelmatig, maar ook dat ging wat lastig vanwege zijn opgelopen gehoorproblemen. Dat vond ik dan weer minder erg, want tijdens je twintigerjaren is een dove buurman stiekem ook erg fijn. Hij bleef totaal afhankelijk van de hulp van zijn lieve vriendin. Van zijn pensioenplannen is weinig terechtgekomen. Ergens tussen mijn vertrek aldaar en nu, moet hij zijn overleden of verhuisd naar een zorginstelling. Wat hij niet weet is dat hij als mega-pechvogel wel heeft gediend als verstrekker van een belangrijke levensles aan mij, en nu dus ook aan jou lieve schat.

Je vrije tijd, geld en plezier opsparen voor na je pensioen is te vergelijken met, wachten met seks hebben tot je bejaard bent. Er is niets mis met hard werken en gedegen sparen voor later. Maar je moet het risico dat er misschien helemaal geen later is, of dat later er heel anders uitziet dan je verwacht, zeker meewegen. Sowieso zal je later minder fit zijn, dat staat vast. Van vrije tijd zoals ook van seks, is het beste te genieten als je nog jong en fit bent. Maak al je plannen met dit gegeven in je achterhoofd.

Tim Ferris heeft in zijn bestseller boek “The 4 Hour Workweek” het over een “mini retirement” oftewel een tussenpensioen. Je kan meerdere tussenpensioenen per jaar nemen, volgens de Amerikaanse Tim, maar wij in Europa doen dat al, en noemen dat dan gewoon vakantie. Zie zijn oproep wel als een motivator om al je vakantiedagen op te maken elk jaar. Je wilt niet degene zijn die doodgaat met nog 100+ opgespaarde vakantiedagen. Dat zou… onfortuinlijk zijn.

Nee, het idee van Tim Ferris’ mini-retirement krijgt in dit bericht aan jou nog een kleine aanpassing van mij. Zorg voor een tussenpensioen eens in de 5 tot 10 jaar. Neem dan een paar weken of zelfs maanden vrij. Bijvoorbeeld tussen twee banen in, of na een mijlpaal van een opleiding of promotie. Plan een sabbatical, onbetaald verlof, ouderschapsverlof of andere regelingen, zet er geld voor opzij, bedenk er íéts voor. Zorg zo dat al je pensioentijd niet helemaal achteraan je leven wordt geparkeerd. Neem geen hypotheek op je vrije tijd.

xu

Rody

PS: Een sabbatical en een burn-out lijken heel erg op elkaar, vind je ook niet? Echter is de ene gepland en met een glimlach en de andere ongepland en met een frons. Kies verstandig, lieve schat.

PPS: Nog even over dat boek “The 4 Hour Workweek“ van Tim Ferris dat hoef je niet helemaal te lezen, de kortste samenvatting volstaat. Het staat vol met Amerikaanse side-gig-grind-mentality-businessowner onzin. Tim Ferris is, kort door de bocht, de bedenker van het digitale nomaadschap, dan heb je al wel een beetje een idee. Er was een tijd dat zijn boek misschien werkte (2010-ish), maar die tijd is al lang voorbij vanwege thuiswerken als nieuwe norm en andere maatschappelijke veranderingen. Er is welgeteld nog één waardevolle hedendaagse les te leren uit dat boek en dat is die van de “mini retirement” a.k.a. het tussenpensioen, en die les leer je nu ook hier. Dus bespaar je de moeite van het hele boek.

Vind je bovenstaande goed? Kijk dan nog eens verder naar andere artikelen (met illustraties) van mijn hand:

LS,

Je zal in je leven heel erg veel twijfelen. Twijfel over je opleiding en werk, over je uiterlijk, over je partner, over geld. Echt over alle belangrijke aspecten van het leven. Maar bovenal, lieve schat, zal je twijfelen aan jezelf. Dat kan niemand helaas wegnemen. Het is onderdeel van de menselijke conditie. Maar ik kan je wel wat vertellen over de voordelen van de twijfel.

Abonneer nu

Eerst de uitersten

Laten we eerst even uitwijden over de uitersten van twijfel. Aan de ene kant van de twijfelboog heb je personen die he-le-maal nooit twijfelen aan zichzelf. Die alles zeker weten, zichzelf nooit kritisch beoordelen. Fouten niet kunnen toegeven. Blokkeren bij kritiek. Je kent ze vast uit je privéleven, of uit het publieke domein. In mijn ogen is er iets goed mis met deze mensen. Wat precies, kunnen we hier niet helemaal uitdiepen. Maar iedereen weet na een korte afweging, dat het heel erg moeilijk is om relaties te onderhouden met de mensen voor wie twijfel vreemd is.

Dan het andere uiterste, helemaal aan de andere kant van de twijfelboog. Daar zit de persoon die alleen máár twijfelt. Die totaal geen beslissingen meer kan nemen. Diegene is verlamd door twijfel. Je hoeft daar ook niet al te lang over te wikken en te wegen om je te realiseren dat het met die persoon ook geen pretje is om mee samen te werken, of te leven.

Dan het midden

De ideale plek voor een twijfelaar is in het midden. Niet verlamd door twijfel, maar ook niet totaal zeker van je zaak. In dit rijke, brede midden is ruimte voor de intelligente afweging van zaken. In de leer van boeddhisten is twijfel een tweezijdig euvel, het is een val en het is een leermeester. Is er iets waarover je twijfelt, dan is dat waarschijnlijk erg belangrijk en moet je goed opletten. Maar laat er geen totale blokkade zijn, trap niet in die val. Je mag er goed over nadenken, maar je moet kiezen, je moet doorgaan.

Daar waar je denkwerk doet over het voor jou onbekende. Daar waar je beslissingen moet nemen zonder zeker te weten wat de uitkomst precies zal zijn. In dat gebied, in het midden onder de twijfelboog, dáár speelt een belangrijk deel van het leven zich af. Als je je daar bevindt, vaak alleen, dan weet je dat je op een keerpunt staat. Aan de vooravond van grote verandering. Twijfel is als het ware een alarm, die aangeeft dat er iets groots te beslissen is. Dat is hopelijk iets waar je ook enthousiast over kan worden. Iets wat je je met een stoer glimlachje kan realiseren: “Dit is belangrijk, wat cool”. Oog in oog met het lot, misschien zelfs een tikje zwartgallig kan je denken: “Fuck it, ik kies gewoon! Dit is het einde van mijn twijfel en we zien wel wat er gebeurt.” Wetend dat er ook altijd goede argumenten te bedenken zijn voor een beslissing de andere kant op. En wetend dat een foute beslissing weer een goede levensles op kan leveren.

Terugkijkend vanuit de toekomst

Verderop in je leven zal je terugkijken op belangrijke beslissingen en soms denken “Ooh, had ik maar…” of “Daar heb ik toch een foute beslissing genomen”. Hopelijk kijk je ongeveer even vaak terug op goede beslissingen als op foute. Laten we voor deze oefening even stil blijven staan bij het toekomstige terugkijken op de foute beslissingen. Een collega deelde eens met mij dat hij nooit met spijt terugkeek op foute beslissingen. Omdat hij ervan uitgaat dat hij altijd de beslissingen maakt naar het beste van zijn kennis en vermogen op dat moment. Het is me altijd bijgebleven als een belangrijke levensles.

Het is een cadeau aan je toekomstige zelf om bewust te bedenken bij een beslissing die je hebt gemaakt na flinke twijfel: “Dit is een beslissing die ik naar mijn beste weten heb gemaakt, met de beste intenties. Ik heb hier heel goed over nagedacht, en toen gewoon gekozen. Ik beloof er later niet te veel over in te zitten, wat de uitkomst ook wordt.” Mocht het dan fout aflopen kan deze belofte dienen als wat troost. Misschien wel schrale troost, maar dat altijd nog veel beter dan troosteloos.

Twijfelachtig bestaan

Het ziet ernaar uit, lieve schat, dat ook jij een twijfelachtig bestaan zal leiden. Net zoals iedereen. En hoe interessanter jouw leven wordt, hoe meer beslissingen je zult moeten nemen die twijfel rechtvaardigen. En de truc is dus om het niet erg te vinden om te twijfelen, maar je te positioneren in het midden onder de twijfelboog. Niet te lang, niet te kort. En bij elke twijfelachtige beslissing een belofte maken dat je het hebt gedaan na goede overweging en met de beste intenties.

Dit allemaal gelezen hebbende kan je natuurlijk beslissen om er niets mee te doen, dat kan ook. Misschien zijn er ook andere manieren om hier mee om te gaan? Of zal dit toch een van de beste manieren zijn? Misschien moet je het even nog een keer lezen en er opnieuw over nadenken. Ik weet het ook niet zeker hoor. Wat te doen, wat te doen…

xu

Rody

PS: Twijfel als concept is in de muziek al heel erg vaak onder woorden gebracht, maar zelden zo goed als door Fresku in zijn tijdloze beuktrack: Twijfel.

Vind je bovenstaande goed? Kijk dan nog eens verder naar andere artikelen (met illustraties) van mijn hand:

LS,

In het Latijn is er een leuk zingend zinnetje, een mini aliteratie, een gaaf gezegde of olijke oorwurm. En dat is de spreuk “memento mori”. Het leest leuk en doet een beetje spaans of italiaans aan, het is een onschuldig, grappig klinkend, mediterraan rijmpje. Zeg het eens hardop: “Memento mori!” En je denkt gelijk aan scooters, espresso, pasta en de Middellandse zee.

Maar haar betekenis en de bijbehorende implicaties zijn niets minder dan allesomvattend. Memento mori betekent in het Latijn zoveel als “vergeet jouw dood niet”. En dat is een geweldig levensadvies. Het moet je motiveren om er vandaag wat van te maken. De motivatie moet van twee kanten komen wat mij betreft. Aan de ene kant, moet je de dood niet vrezen. Want het is letterlijk doodnormaal om dood te gaan. Iedereen moet er aan geloven op een gegeven moment, het is de grote gelijkmaker en de gemene deler tussen ons allen. Maar aan de andere kant, betekent het dat jouw tijd hier op aarde eindig is, en die tijd die je nog hebt moet je dus niet verspillen aan domme shit.

Abonneer nu

Niet zo lang geleden zag ik een man in een rolstoel, en ik bedoel niet zo’n rolstoel waarmee je zelf van je bed naar de koelkast kan rollen, waarmee je nog enigszins mobiel en zelfstandig bent. Maar zo’n uitgebreidere rolstoel waar je in wordt getild door een mantelzorger, waaruit op te maken is dat een heel groot deel van het lichaam van de berijder niet meer werkt zoals het moet. De man had goed zichtbaar, in mooie statige en klassieke letters “MEMENTO MORI” in zijn nek getatoeëerd. Ik stond achter hem in de drukte terwijl we beiden keken naar de Avondvierdaagse in de stad en was enorm onder de indruk van de spreuk die ik al lang ken, maar die ik nog nooit zo zag toegepast. Deze man verspilt geen tijd aan nutteloze dingen. Zo dicht bij de dood als hij moet zijn geweest gelet op zijn conditie, wil ik geloven dat de spreuk evenwel persoonlijk motto is van de man, als publieke waarschuwing van hem aan de lezers van nek-tattoos. Vergeet je sterfelijkheid niet, en verspil je tijd niet aan dingen die niet belangrijk zijn. Geniet van elk moment dat je zelf nog kan lopen, het kan zo makkelijk anders zijn. De tekstuele ervaring daar langs de kant van de Avondvierdaagse, bleef bij me en vindt hier zijn weg naar jou, lieve schat.

90 als je heel veel geluk hebt

Als je een gezond en hopelijk rolstoel vrij leven bekijkt zijn er zo’n 90 wakkere jaren (laten we riant zijn). De jaren uit het eerste stuk van je leven waarin je nog geen tien bent, daar heb je niet veel controle over. De laatste jaren van je leven zullen waarschijnlijk worden doorgebracht in fysieke onmin, en zal je beperkt zijn in jouw doen en laten door de staat van jouw eigen lijf. Dus laten we rekenen met 70 effectieve jaren, oftewel 3640 weken waarin je zelf de dienst uitmaakt en je enigszins mobiel bent, verschrikkelijke ongelukken of ziekten daargelaten.

Dat zijn 3.640 weekenden, 70 zomers, 140 kerstdagen en 17 schrikkeljaren, waarvan je er nu al een flink deel op hebt zitten. Hoeveel daarvan heb je doorgebracht met nutteloos gedoe? Hoeveel tijd daarvan was je bezig met onbelangrijke zaken? Hoeveel tijd heb je ongewenst alleen doorgebracht, of met een onwenselijke eikel? Vergeet niet lieve schat, ook jij zal doodgaan. Zorg dat al jouw wakkere minuten goed besteed zijn.

xu

Rody

PS: Als elke week van jouw leven een vakje was op een kalender van 90 jaar. En telkens als een week voorbij gaat kleur je een vakje in, als een soort mega-adventkalender richting het einde van een lang leven. Dan kan dat er zo uitzien als mijn persoonlijke overzicht van 42 lentes hieronder. Elke regel van 52 vakjes is een jaar van mijn leven. Zoals je kan zien, een week is geen kleinigheidje.

PPS: Wil je zelf ook zien hoeveel leven je nog op je kerfstok over hebt? Check deze link en maak jouw eigen Memento Mori.

Vind je bovenstaande goed? Kijk dan nog eens verder naar andere artikelen (met illustraties) van mijn hand:

LS,

Van filosofen uit de oudheid zoals Socrates, Plato (“Ken uzelf”) tot de meer moderne Immanuel Kant (“Wat kan ik weten?”) en René Descartes (“Ik denk dus ik besta.”), en ook vanuit oosterse tradities zijn er telkens oproepen om jezelf goed te kennen. Zo kan je natuurlijk leren over Boeddha (“Wat we zijn, is het resultaat van onze gedachten.”) en alle vormen van volgelingen van de beste man, maar ook meer religieuze messiassen zoals Jezus himself (“Verheven mensen worden vernederd, nederige mensen worden verheven”) en de enige echte Mohammed (“De sterke man heeft zichzelf onder controle“) staan bekend om uitspraken die oproepen tot zelfkennis, zelfbeheersing of beter gezegd… zelfoverweging.

Abonneer nu

In het contemporaine zijn er schrijvers zoals Sam Harris, Mark Manson, Michael Pollan en Alain de Botton (er zijn er talloze meer, maar deze hebben mijn recente aandacht gekregen) die begeleiding geven over het omgaan met jezelf en jouw eigen brein. Sommigen grappig, serieus of beide. Het is nog even de vraag welke van de hedendaagse schrijvers de bekendste filosofen van de zelfoverweging worden, met een prominente plek in onze toekomstige geschiedenis. Het geeft een mens te denken…

Leef een overwogen leven

De bovengenoemden zijn niet de minste adviseurs. Een simpele conclusie uit al die taal en tekst die geproduceerd is door deze mensen, hun volgelingen en de studenten van hun woorden is allicht goed samen te vatten in een oproep aan iedereen en zo ook aan jou lieve schat: leef een overwogen leven.

Wat zoveel betekent als: denk na over wat je doet met jouw tijd hier op aarde. Leef je een goed leven? Leef je wel volgens jouw eigen wensen? Als je een goed mens wilt zijn, dan zal je dagen met goede daden aan elkaar moeten rijgen. Je zal acties en beslissingen moeten nemen in het nu die leiden tot positiviteit voor jezelf en jouw omgeving. Je zal je niet teveel moeten laten afleiden door hedonistische neigingen naar sex, drank, drugs en geweld, of door nutteloze gedachten zoals jaloezie, spijt twijfel en wraak.

Dat kan je volgens de hoogst aangeschreven denkers het beste doen door in therapie te gaan, te mediteren, te bidden of op andere wijze aan de slag te gaan met jezelf en hoe je je verhoud tot de wereld om je heen. En daar kan je maar beter zo snel als mogelijk mee beginnen als het aan deze wijsgeren ligt. In tegenstelling tot andere berichten van mijn hand, hoef je deze levensles, de oproep om overwogen te leven, niet enkel van mij aan te nemen. s’Werelds allerbeste overwegers vanaf vandaag terug tot aan het jaar nul en ver daarvoor, zijn het op dit punt allemaal met elkaar eens: ken jezelf.

xu

Rody

PS: Vind je bovenstaande goed? Kijk dan nog eens verder naar andere artikelen (met illustraties) van mijn hand:

LS,

In de ochtend schijnt de zon flink en wordt het snel knus met luchtige gesprekken. In het zuiden komt het tot een enkele humeurige onweersbui, maar dat mag verder geen naam hebben.

Vanmiddag: vrolijk maar slaapverwekkend

Vanmiddag is er veel ruimte voor de glimlach. Verder trekken er regionaal ook middagdutjes over en zijn er bij gebrek aan commotie enkele wegtrekkende aandachtsmomenten. Als u met de auto moet reizen wordt aanbevolen de muziek kei- en keihard te zetten. In het uiterste zuiden kan een lokaal twistgesprek ontstaan, maar verder blijft het rustig. Bij weinig wind kunnen de gemoederen enigszins oplopen tot hogere waarden, maar in de buurt van eten en drinken is het goed vertoeven, zo ook in en om het huis.

Abonneer nu

Vanavond: kans op berusting.

Buiten de beschutting kan het beklemmend aanvoelen vanavond. In de loop van de avond en vannacht neemt de kans op strubbelingen wat toe. De zwakke tot matige motivatie draait van links naar rechts, zo ook de zingeving en het plichtsbesef. Het koelt uiteindelijk toch af naar onschadelijke waarden voor een kalme nacht.

Morgen: broeierig

Morgen is er een mix van donker en licht. Het wordt opnieuw een innoverende dag maar dit keer met hoog oplopende emoties bij een zwakke tot matige redelijkheid. De temperatuur stijgt dan naar grote hoogte en het wordt afgeraden om dan belangrijke beslissingen te nemen. Op de stranden en in de parken kan het behoorlijk opklaren, maar in het verkeer, de kantoren en in de huiselijke sfeer kan het broeierig zijn, mede dankzij ongeplande problemen. Gedurende de middag ontstaat er in alle windrichtingen wrevel.

Morgenavond: onrust en gepieker

In het oosten of noordoosten kan er verstoring en onmin overtrekken, maar deze zullen snel het land verlaten. Er volgt een draaierige nacht waarin wakker en slaap elkaar afwisselen. Bij een wegvallende energie daalt het kwiek tot onder de norm voor deze tijd van het jaar.

Maandag: harrewar en onduidelijkheden

We beginnen de maandag met veel gedoe. In de rest van de week daalt de gratie plaatselijk tot onder nul en daarbij neemt de wisselvalligheid van persoonlijke relaties enorm toe. In de loop van de ochtend komen enkele ongemakkelijkheden tot ontwikkeling en vanuit de familiesfeer verschijnen er steeds meer stapelproblemen. Vooral in de huiselijke kringen kunnen enkele huilbuien ontstaan maar in de werkgebieden blijft het waarschijnlijk droog.

Minder heldere periode in het vooruitzicht, maar er is ook troost

Daarna krijgen we een reeks dagen waarin we geregeld vaagheid kunnen verwachten. De meeste neerslag lijkt weggelegd voor de ochtenden, In het binnenland kunnen af en toe felle verrassingen voorkomen. Opklaringen zijn er ook, vooral waar muziek wordt gedraaid, bier en wijn vloeien, en waar mensen rekening houden met elkaars uiteenlopende emoties.

Blijf op de hoogte en volg naast dit emotionele weerbericht ook onze nieuwsbrief.

xu

Rody

LS,

Veel mensen vinden het moeilijk om onderscheid te maken tussen schuld en verantwoordelijkheid. En dat zorgt voor veel problemen bij jong en oud. Hier wat toelichting.

Om te beginnen, een voorbeeld

Laten we een klassieke en simpele situatie nemen: de hond heeft je huiswerk opgegeten... Balen, dit is duidelijk niet jouw schuld. Een goede smoes dus, zou men kunnen denken. Maar in deze moeilijke wereld is het daarentegen wel jouw verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat je huiswerk niet opgegeten kan worden. Zeker in de nabijheid van een papierverslindende hond. Dus je mag wat mij betreft ook afgerekend worden op het resultaat, zijnde: je hebt geen huiswerk om in te leveren.

Abonneer nu

Veel situaties van conflict tussen mensen gaan over dit soort onduidelijkheden over waar verantwoordelijkheid begint en waar deze ophoudt. Overal waar moet worden samengewerkt steekt de huiswerketende hond de kop op. Op de een of andere manier zal je merken dat veel mensen denken of voelen dat áls een negatieve situatie niet hun schuld is, ze dan ook worden vrijgepleit van verantwoordelijkheid over de oplossing.

Er ontstaat vaak een soort ‘handen in de lucht’ -situatie: “Ik heb dat niet gedaan!” of “Ik ga dat niet oplossen, ben je gek, dat is mijn schuld niet!”. Bijna alsof werken aan de oplossing ook schuld aan het probleem impliceert. Een gedachtekronkel die je beter zelf kan vermijden.

Willen wel, maar kunnen niet

Mensen willen over het algemeen graag meer verantwoordelijkheden krijgen, als je het ze zou vragen. Dan wil iedereen promotie, iedereen wil serieus genomen worden in relaties, iedereen wil een plek in de basisopstelling. Maar als blijkt dat verantwoordelijkheid vaak meebrengt dat je problemen moet oplossen waar je geen of weinig schuld aan hebt, dan lopen ze weer vast. De manager moet toch weer terug naar de werkvloer, de relatie gaat toch uit na veel gedoe, de spits moet weer op de reservebank plaatsnemen. De huiswerketende hond krijgt vroeg of laat toch altijd een spuitje.

Nemen, dragen en krijgen

Er is een geweldige en simpele manier om hiermee om te gaan mocht je ermee geconfronteerd worden op het werk, op school of in persoonlijke relaties. Namelijk: néém de verantwoordelijkheid, juist als anderen het laten liggen.

Denk in de trant van: “Ik ruim het wel op.”, “Ik pak het wel even over.”, “Het is lastig en het komt niet uit, maar ik werk wel even door.” Het mooie van verantwoordelijkheid némen, is dat je aan anderen laat zien dat je verantwoordelijkheid ook kan drágen. En dat heeft vaak als gevolg dat je meer verantwoordelijkheden van je omgeving zal kríjgen. Een erg simpel sociaal mechanisme, zo oud als de mens zelf.

De wereld op je schouders

En als je eenmaal verantwoordelijkheid krijgt, dan kan je daar vaak wat voor terugverwachten. Zoals meer loyaliteit en trouw van jouw omgeving, meer salaris en een goede reputatie. Dingen die je leven echt héél erg veel beter maken. Dat zijn zaken die je eveneens kracht, inspraak en invloed geven. Daarmee kan je weer meer verantwoordelijkheden op je nemen. Een vliegwiel wordt zo opgestart in jouw voordeel. En met de hele wereld op je schouders, kan jij vervolgens helemaal bepalen waar alles naartoe gaat.

Verantwoordelijke mensen kunnen van grote waarde zijn voor hun omgeving. Je kan mensen helpen in jouw vriendengroep of familie die ziek zijn, oud zijn, omdat ze jouw hulp tijdelijk nodig hebben, omdat ze al genoeg hebben gedaan of gewoon zomaar! Je kan een rolmodel zijn dat mensen kunnen nadoen. Zodat in jouw bijzijn ook meer verantwoordelijkheid wordt genomen door anderen. Er komt misschien een tijd dat ook jij hulp nodig hebt met het dragen van jouw lasten, wat fijn als er dan mensen zijn die jouw voorbeeld hebben gevolgd.

Kortom lieve schat, laat je huiswerketende hond vandaag nog inslapen. En neem de verantwoordelijkheid voor allerlei zaken, ook al heb je er totaal geen schuld aan.

xu

Rody

LS,

Zoals je waarschijnlijk al wel weet, de auto wassen en poetsen vind ik een geweldige bezigheid. Het is iets wat ik graag deed als kind voor een heitje in het autobedrijf van mijn opa, het is iets wat ik graag deed voor mijzelf vanaf dat ik mijn eerste auto had. Een heerlijk klusje in de zon. Er komt wat handigheid en techniek bij kijken, en als je het goed doet ben je binnen een uur of twee klaar en hoef je niet meer naar de sportschool die dag.

Abonneer nu

De autowax die ik nu gebruik is geweldig, het lijkt op een soort vloeibaar kaarsvet, heerlijk smeergevoel, en het geeft een fluwelen resultaat. De druppelvorming van water op de auto nadat die gepoetst is. De druppels die eraf rollen als je gaat rijden. Daar doe je het voor! Dat zal elke poetsliefhebber je graag vertellen. Er staat een plaatje op de verpakking van een glimmende merkloze sportwagen, maar meest opvallende aan deze wax is: hij ruikt heel erg sterk naar kauwgomballen.

Jeugdherinneringen werken heel goed

De geur geeft me een geweldig gevoel van jeugdherinnering, het doet me denken aan mijzelf als kind in de snoepwinkel / sigarenboer bij ons op de hoek. Kauwgom, voetbalplaatjes, flippo’s. Flashbacks naar de poster van de Ferrari die ik als kind in mijn slaapkamer had als ik het ruik. Het zorgt er zeker weten voor dat als die wax op is, dat ik weer dezelfde fles ga kopen. Ook al is tie vijf keer zo duur als de wax van de Action. Verkopen ze eigenlijk wax bij de Action? Vast wel, maar ik hoef niet meer te kijken, want de wax die ik nu heb is helemaal te gek.

Wees je bewust

Wat ik je hiermee wil zeggen lieve schat, is dat in bijna elke handeling van een bedrijf, instelling, persoon of overheid wel een overweging zit om bij jou een emotie op te roepen. Een emotie waarmee ze jouw gedrag in de toekomst proberen te sturen in hun voordeel. Er wordt zo een enorm, constant en onaflatend, nagenoeg crimineel misbruik gemaakt van jouw emoties en herinneringen. De borden langs de weg. De muziek bij de rookworstenreclame. De handgeschreven verjaardagskaart van de telecommaatschappij. De aanbieding alleen voor jou, alleen vandaag, er zijn er nog maar drie(!). Het decolleté van de nieuwslezeres. Het merk bier in het stadion. De telefoon die gebruikt wordt door de hoofdrolspeler. De medewerker die met je flirt in de kleding winkel. Het horloge van de dj tijdens de aftermovie. De smeltende stickers op het brandende wrak van de Formule 1-auto. De kadowinkel met troep bij de uitgang. De foto’s van de huizen in puin. Het merk van het pistool van de slechterik. De tekening van de verdachte. De beelden van de demonstratie. De serieuze blikken van de beveiligers. De appel die wordt gegeten door de politicus in het zicht van de camera’s.

Het zijn allemaal weloverwogen pogingen om je gedachten en bovenal emoties te controleren. Hoe subtiel soms ook, er is vaak heel erg goed over nagedacht. Zodat je iets gaat kopen, zodat je iets gaat vinden. Zodat je in de toekomst handelt naar iemands belang. Het is belangrijk dat je leeft met een duidelijk bewustzijn hiervan. Het zijn namelijk allemaal pogingen om kauwgomballengeur toe te voegen aan iets, wat eigenlijk nix anders is dan een fles met vette, smaakloze, dure en misschien wel giftige… olie.

xu

Rody

Vond je dit leuk of nuttig? Hieronder nog een paar artikelen:

LS,

Jouw overgrootvader, mijn opa, was een zigeuner. Stel je voor, een woonwagen achter een paard, met een heel groot gezin erin. Reizend als onderdeel van een grotere groep van dezelfde soort families. Mijn opa was de jongste van 13 broers en zussen, een flinke ploeg dus.

Hij vertelde vaak een verhaal over hoe zijn vader (mijn overgrootvader) de zigeunerfamilie had weggeleid van de Duitsers tijdens de oorlog. Ik heb dat verhaal heel erg vaak gehoord, en het werd door de jaren een soort familiecanon. Het verhaal gaat ongeveer zo:

Abonneer nu

Tijdens de oorlog hebben de Duitsers alle zigeuners (of reizigers zoals ze zichzelf toen liever noemden) bijeengedreven op grote velden. De familie van mijn opa onder leiding van mijn overgrootvader, heeft van de Duitsers de instructie gekregen om te blijven staan met de wagens op een groot veld, om later te worden weggevoerd naar een andere centrale locatie. Zoals ik het verhaal te horen heb gekregen moet dit ergens in de regio Utrecht zijn geweest.

Er is een moment dat mijn overgrootvader besluit om van dat veld weg te rijden omdat hij het niet vertrouwt. Samen met het grote gezin, waaronder mijn opa als klein kind, rijden ze ‘s nachts van het veld weg met paard en wagen, al dan niet met een paar andere wagens.

In sommige versies van dit familieverhaal is er ook nog geschoten door soldaten of agenten op de woonwagens van de vluchtende families, maar er is geen manier voor mij om te weten wat hiervan precies allemaal waar is. Ik weet dat zigeuners en mijn opa in het bijzonder, een verhaal best een beetje mooier konden maken, of meerdere verhalen bij elkaar in een blender konden gooien. Het maakte het allemaal niet minder spectaculair. Met fascinatie heb ik telkens weer geluisterd.

Als opgroeiend kind, wist ik niet echt wat dit allemaal impliceerde, maar het verhaal hoorde gewoon bij opa. Ik heb het letterlijk meer dan tientallen keren gehoord, in steeds verschillende settings, steeds weer een klein beetje anders.

Als jong volwassene raakte ik meer verdiept in de Tweede Wereldoorlog, en in mijn fascinatie voor de geschiedenisfeiten van WO2 kwam ik ook vanzelf een keer op het onderwerp van de Nederlandse Zigeunerrazzia.

De korte samenvatting van de Nederlandse Zigeunerrazzia is als volgt: Alle zigeuners werden, op last van de burgemeesters en politie, bijeengedreven op grote velden verdeeld over Nederland. Om vervolgens op treinen te worden gezet naar vernietigingskampen.

Wat duidelijk wordt hoe meer je erover leest is het gemak waarmee de Nederlandse maatschappij meewerkte aan de vernietiging. De wijkagent gaf net zo makkelijk zigeuners aan bij de Duitsers, als hij vertelde waar je lekker kon eten in de buurt. Iedereen wilde er gewoon vanaf, van die onrendabelen. En dit was een mooie oplossing! We maken gewoon van de nood een deugd. We zijn dan wel bezet, we zijn in elk geval van de zigeuners af.

Volgens sommige verslagen werden er zo enthousiast zigeuners aangeleverd voor vernietiging door de Nederlandse burgerij, dat zelfs de Duitsers af en toe achter hun oren moesten krabben. Zo zijn er ook voorbeelden van Duitsers die aangewezen zigeuners terugstuurden, omdat het helemaal geen zigeuners waren, maar gewoon een lastpak uit de buurt die bijvoorbeeld door de postbode was overgedragen voor verwijdering. Dat is nog eens gek, als je er over nadenkt.

Zo leerde ik dus op veel latere leeftijd pas dat het familieverhaal van mijn opa, overeenkwam met de feiten zoals ze nu bekend zijn. De Zigeunerrazzia staat nu gelukkig redelijk duidelijk in de Nederlandse geschiedenisboeken, maar dat alles pas zeer recent. Wat een trieste realisatie is, is dat bijna iedereen die is blijven staan op die velden is vermoord. Helemaal gewist van de aardse geschiedenis.

Omdat veel zigeuners leefden zonder paspoort of registratie bij de overheid. Is er vaak niet eens een feitje van hun bestaan terug te vinden. De schattingen van de aantallen zigeuners die op deze manier vermoord zijn, worden afgerond op honderdduizendtallen. Dat zegt volgens mij genoeg over wat er eigenlijk nog maar van bekend is. Woonwagens zijn vernietigd, foto’s zijn er heel erg weinig. Er zijn alleen nog verhalen die aan elkaar zijn doorverteld. Daarom vertel ik het nu ook aan jou. Opdat wij niet vergeten...

Wat kan je hier nou van leren? Jammer genoeg niet zo veel positiefs denk ik… Zoveel mensen hebben al geprobeerd betekenis te geven aan de verschrikkelijkheden van de oorlog. Het is een van de grote vraagstukken van de geschiedenis geworden. Wat ik wel weet is dat wat wij vandaag beschaving noemen, flinter-fucking-dun is. En dat de mensen met wie je in de rij staat bij de bakker je zo in een trein stoppen naar een vernietigingskamp vanwege je afkomst, als de context het zou toelaten. Iets anders geloven is gewoon de feiten ontkennen. Denk daar nog maar eens aan, als je mensen slecht hoort spreken over asielzoekers, marokkanen, homo’s of het maakt niet uit welke minderheid. Er was een tijd lieve schat, niet zo heel erg lang geleden, dat hele familiestambomen zijn uitgeroeid omdat men toen ook slecht dacht over mensen zoals jij en ik.

xu

Rody

PS: Je wist het hopelijk al, maar je familie is het enige is waar je echt op kan bouwen in tijden van nood. Wie anders sluipt er met jou langs de soldaten, in een poging jou een toekomst te gunnen die anders niet zou bestaan? Hieronder wat foto’s:

LS,

Er is een groot verschil tussen deze drie zaken. En als je dat verschil niet goed kan zien, ga je een onzekere financiële toekomst tegemoet. Ik deel graag mijn simpele lessen met je, die geleerd zijn door bijna 30 jaar te werken in de wondere wereld van bezittingen en schulden.

Abonneer nu

Financiële kennis en kunde

Het is heel belangrijk om bepaalde financiële kennis en kunde zelf te hebben. Dit, zodat je later geen financieel advies hoeft in te kopen bij instanties, of erger nog, bij kwakzalvers. Geloof me, iedereen wil je financieel advies verkopen. De kosten zijn vaak hoog en verborgen in complexe producten en diensten. Maar als je de basics zelf al weet, heb je dat allemaal niet nodig. Zeg maar dág tegen de pensioenadviseur, verzekeringsagent, de hypotheekadviseur, de makelaar, de belastingadviseur, de vermogensbeheerder en weet ik het allemaal. Als je havo-wiskunde hebt gehad, kan je alle belangrijke info zelf ook opzoeken en begrijpen, ook al schreeuwen ze nog zo hard. Het scheelt duizenden euro’s aan kosten. De financiële kennis die je nodig hebt om verstandig met geld om te gaan gedurende een normaal mensenleven is namelijk geen raketwetenschap; het is simpele kennis die goed te vinden en te begrijpen is, vaak via duidelijke bronnen van de overheid of gerenommeerde personen en instanties.

Financiële bekwaamheid gaat over dingen zoals: jouw kijk op spaargeld, jouw kennis van belastingen, jouw verdienkracht tijdens verschillende levensfasen. Allemaal belangrijke zaken. Maar in dit stukje wil ik even jouw aandacht vragen voor beleggen, investeren en speculeren. De drie termen worden vaak door elkaar gebruikt, maar ik heb geleerd dat het nuttig is ze apart te zien. Hieronder mijn kijk erop.

Beleggen

Beleggen doe je met geld waarvan je wilt dat het harder groeit dan op de spaarrekening, maar je hebt het later wel zeker weten nodig. Denk aan je pensioenpot, of je bent bijvoorbeeld aan het sparen om een eigen huis te kopen of aan te betalen. Het is geld waar je in de toekomst op moet kunnen rekenen dat het er is. Hiermee kan je dus weinig tot geen risico lopen.

Het is heel erg belangrijk om dit goed in je financiële oren te knopen: de beurs is een hele onbetrouwbare plek voor beleggingen op de korte termijn, en is een hele betrouwbare plek voor beleggingen op de lange termijn. Beleggen op de beurs doe je dus alleen met een lange tijdshorizon, zoals 15 jaar of langer.

Als je 20 jaar oud bent en je belegt voor pensioen, dan is de beurs de beste plek om je geld in te stoppen. Je hebt immers 47 jaar de tijd om het te laten renderen. In dat tijdsbestek zijn koersschommelingen nagenoeg irrelevant. Statistiek van de laatste 100 jaar laat dat ook zien. Er is één vereiste voor deze goudenbergengarantie: je belegging moet lekker gediversifieerd zijn, en moet héél lang vaststaan. Gebruik hiervoor een zo goedkoop mogelijk pensioenproduct met alle belastingvoordelen die erbij horen. Simpel als dat.

Moet je over 5 jaar verhuizen, of wil je binnenkort een jaartje reizen? Een korte beleggingshorizon dus. Dan is de beurs geen plek voor dat geld... Even tussendoor: Ik weet dat de horizon op aarde altijd even ver weg is. En dat de horizon in het echt altijd even breed is, maar geloof me, dit is het jargon van beleggers. Je hebt een korte horizon of een lange horizon… Het risico dat er een beurscrash is precies voordat je het belegde geld nodig hebt, is veel te groot. Beleg bij een korte horizon dan ook in obligaties of een deposito. Dan weet je bijna zeker dat het geld er is, met een nagenoeg voorspelbaar en meestal laag rendement. Accepteer bij een korte horizon dit lage rendement als een vaststaand feit, en bespaar jezelf de verdere overwegingen.

(Als je nog niet weet wat een obligatie en deposito zijn, heb je mooi huiswerk om dat even op te zoeken. Vervolgens ben je direct wat wijzer over geldzaken. Yes!)

Investeren

Dan over naar investeren. In tegenstelling tot beleggen, investeer je met geld dat je absoluut kan missen. Je hebt immers geld dat je in de toekomst zeker weten nodig hebt, reeds goed belegd. Wat je daarbovenop te veel hebt, daarmee kan je eventueel investeren. De meeste mensen met een normaal modaal verloop van een carrière hoeven naast beleggen echter nooit te investeren naar mijn inzicht. Maar hè, wie ben ik.

Bij investeren is het namelijk de bedoeling (let op, komt-tie nog een keer!) de bedoeling om risico te lopen. Dat risico kan groot zijn of klein, maar betekent altijd dat je (een deel van) je geld kwijt kan raken. Dat risico moet zich terugvertalen in potentieel rendement. Neem je een hoger risico, dan verwacht je een hoger potentieel rendement en andersom. Investeren is niets anders dan de intelligente afweging tussen die twee krachten.

Dit impliceert dus ook dat zelfs een intelligente investeerder die alles goed doet, verlies kan boeken. Dit moet je accepteren en omarmen. Dit risico en het bijbehorende potentiële rendement kan je zoeken op de beurs, maar ook door te investeren in een bedrijf of initiatief dat niet aan de beurs genoteerd is. Het kan van alles zijn, de maatschappij heeft in allerlei vormen geld nodig om te groeien en als jij bereid bent om jouw extra geld te gebruiken om andere initiatieven te ondersteunen in ruil voor potentieel rendement, dan is dat geweldig. Welkom aan de ontvangende kant van het kapitalisme!

Maar als je niet helemaal tot in de puntjes begrijpt waar je je geld in stopt, dan is de kans zeer klein dat het goed afloopt voor je. Er zijn ontelbaar veel voorbeelden van mensen die worden overgehaald te investeren in iets wat ze niet helemaal begrijpen. In het Engels is er een geweldig gezegde: “A fool and his money are easily parted”. Oftewel: lees je in.

Speculeren

Dan als laatste van de drie: speculeren. Dat is proberen te voorspellen wat de prijs van een bezitting, aandeel of munt gaat doen in de nabije toekomst. Geld wordt verdiend of verloren door in te zetten op korte termijn prijsstijging of prijsdaling. Onderzoek na onderzoek wijst uit dat speculeren niet werkt, ook niet een beetje. Een wijs persoon probeert dit dan ook te allen tijde te vermijden. Dit wordt zeer moeilijk gemaakt door de extreme hoeveelheid mensen die hier toch mee bezig zijn en er graag over vertellen online, in het nieuws en in het echt. Negeer hen allemaal. Zij spelen in een loterij waarbij de kans op winst kleiner is dan bij een daadwerkelijke loterij.

Als je echt wilt gokken, ga dan met wat geld dat je over hebt en een groep coole mensen naar het casino. Dan heb je tenminste nog een leuke avond uit, in plaats van gefrustreerd online te gokken als eenzame speculant.

Conclusie

Er is nog zoveel te zeggen over het onderwerp. Maar ik kan denk ik met vertrouwen aangeven dat het verschil tussen deze drie zaken belangrijk is voor een gezonde financiële toekomst, die ik jou zo gun, lieve schat. Daar waar je het nog niet weet, zoek het eerst goed uit. Als je een gids nodig hebt, zoek een mentor die je vertrouwt.

Niet alle financiële problemen in het leven zijn simpel te vermijden, een verschrikkelijke gebeurtenis kan leiden tot financiële onzekerheid of malaise. Maar de meeste onmin is helemaal te ontwijken door wat simpele regels aan te houden met jouw geld en daarmee jouw welzijn in de toekomst. Het verschil tussen beleggen, investeren en speculeren moet dan wel echt kraakhelder zijn.

xu

Rody

Dit artikel is onderdeel van mijn ideeën over werk en geld. Hieronder staan wat artikelen die er mee te maken hebben die ik eerder heb geschreven.

LS,

Als je geen geheimen hebt, hoef je ook nooit te liegen. Dat zorgt voor een aangename lichtheid in je hoofd. En jouw hele dagelijkse leven en iedereen erin zullen daar baat bij hebben.

Abonneer nu

Eigen geheim

Als je een geheim hebt van eigen creatie, dan betekent dat vaak dat je iets (niet) gedaan hebt waar je je voor schaamt. Of iets gedaan hebt waarbij je iemand hebt bedrogen, in wat voor vorm dan ook. Een probleem dus van eigen makelij, een stomme actie, een ondoordacht moment van onverantwoordelijkheid. Noem het maar op, er zijn duizenden varianten hiervan te bedenken, over geld, over relaties, over alles wat je liefhebt. Maak deze toch al zo verschrikkelijke momenten, die zich voordoen in elk leven, niet erger door het geheim te houden. Om het geheim te houden moet je namelijk beginnen met liegen. En dan beginnen ook de ellende en de stress die daarbij horen. De angst dat het uitkomt. Het is een molensteen om je nek, en het zwaard van Damocles boven je hoofd tegelijk. Geen manier om te leven dus.

De beste manier om hiermee om te gaan is toch om het te vertellen tegen de mensen van wie je houdt. De verwerking van dat trieste nieuws van jouw slechte gedrag, brengt je misschien dichter bij elkaar, of stoot je juist uit elkaar. Beide uitkomsten zijn beter dan een geheim bij je te dragen wat elk moment plotsklaps uit kan komen. In controle zijn is altijd beter. De gevolgen incasseren, hoe sneu ook, is altijd beter. Het beste werkt het nog als je niets doet wat je geheim hoeft te houden. Meestal leer je dat vanzelf na een paar aanvaringen met jouw eigen geheimen.

Een vals geheim

Er zijn ook dingen waar je mee kan lopen, die je geheim houdt, die helemaal geen geheim zouden moeten zijn. Dingen die je niet durft te delen met je omgeving, omdat je zeker weet dat ze de waarheid niet zullen accepteren. Omdat je dan misschien wel tradities breekt, of niet aan verwachtingen voldoet. Dat is een vals geheim. Je durft bijvoorbeeld niet te delen dat je een slecht resultaat op school hebt gehaald, omdat je dan je ouders teleurstelt. Of je durft niet te zeggen dat je eigenlijk niet in het familiebedrijf wilt werken. Denk bijvoorbeeld aan het niet durven delen van je seksuele voorkeur, omdat die afwijkend is.

Dit zijn de moeilijkste geheimen om mee te leven, en het spijt me lieve schat als je ooit in zo’n situatie verwikkeld raakt. Als je in deze omgeving geen mensen van gedachten kan laten veranderen, dan moet je misschien wel weg gaan uit die omgeving. Dat vergt veel lef. Meer lef dan ik ooit nodig heb gehad.

Een geheim cadeau

Soms vertelt iemand je een geheim van zichzelf. Je krijgt dan als het ware een geheim cadeau. (Joepie!) Iemand vertelt je over een affaire, of over een lompe onkuise actie van zichzelf. Aai, dat is helemaal kut. Het liegen kan gelijk beginnen. Je wordt direct medeplichtig aan het hele euvel. Zeker als het geheim in de toekomst uitkomt, en blijkt dat jij het al wist. Nou dan zijn de spreekwoordelijke rapen helemaal gaar gekookt.

Er is natuurlijk een grote waarde te hechten aan het zijn van iemands vertrouwenspersoon, maar als daarbij hoort dat jij gelijk een grote bos leugens moet meehelpen in de lucht te houden, pas er dan maar voor. En andersom geldt natuurlijk precies hetzelfde. Vertel geen groot geheim aan een onschuldige medemens, je doet er vaak echt kwaad mee. Het beste advies aan elke geheimenverteller is dan ook: Los het zelf op.

Geheimen vergeten

Soms zit je aan de ontvangende kant van zo’n geheimzinnige situatie. Iemand heeft iets voor jou geheim gehouden. Jij bent zelf bedrogen. In een relatie, op het werk, met geld of op wat voor manier dan ook. Nu wordt pas echt duidelijk uit wat voor hout je gesneden bent. Een dikke vette levensles is dan in de maak. Wat ik ondertussen geleerd heb is dat die persoon die iets voor jou geheim heeft gehouden, dat vervolgens uit is gekomen, zich waarschijnlijk heel erg rot voelt en zich heel erg schaamt. Wat ik ook weet is dat je eerste reactie van woede en verontwaardiging vaak totaal niet helpt bij de oplossing. Maar hoe je precies hiermee om moet gaan op een goede manier, ik weet het na al die jaren nog steeds niet. Het liefst zou je het gewoon helemaal vergeten dat het is gebeurd. En nu ik er over nadenk, misschien is dat dan ook maar de beste manier om ermee om te gaan.

xu

Rody

LS,

Tijdens je leven heb je zoveel keuzes. Je kan zoveel paden bewandelen. Je kan zoveel verschillende soorten mensen zijn. En je kan zo makkelijk wisselen en alles weer omgooien. Maar dat moet je wel nog even doen! Hieronder wat ideeën om uit te kiezen. Kies er bijvoorbeeld vijf, vind je het niks, dan kies je na twee maanden gewoon weer vijf andere. Of nog mooier, zet er vijf bij van jezelf!

Abonneer nu

Wees iemand die indruk maakt.

Wees iemand met praatjes.

Wees die meid met dat maffe kapsel.

Wees die dude met die mooie auto.

Wees die lyrische fan vooraan.

Wees iemand die de moeite waard is om te leren kennen.

Wees die man die altijd goed gekleed is.

Wees die backpacker in de trein.

Wees die ondernemer met dat idee.

Wees de voorzitter van de vergadering.

Wees die druktemaker.

Wees iemand die daar weleens heeft gewoond.

Wees degene die de heerlijke maaltijd op tafel zet.

Wees die gekke chick in die bar toen.

Wees die gozer die kwam helpen.

Wees iemand die checkt of je veilig thuis bent.

Wees een overdrijver.

Wees iemand waar je lekker mee kan hangen.

Wees dat wijf met die grote bek.

Wees de rots in de branding.

Wees de gangmaker die iedereen uitnodigt.

Wees een verhalenverteller.

Wees degene die altijd de kaartjes koopt.

Wees de persoon die het woord neemt.

Wees de starter van de groepschat.

Wees iemand met maling eraan.

Wees degene die erbij was.

Wees die vrouw met verstand ervan.

Wees die eikel die doordramt.

Wees niet bang.

Wees iemand die men zich herinnert.

Wees iemand die anderen het gevoel geeft dat ze ook iemand zijn…

Het enige wat je tegenhoudt om iemand van enige importantie te zijn lieve schat, is de angst beoordeeld te worden door mensen die je niet kent. De onzichtbare jury. Als je daaraan toegeeft, ben je het tegenovergestelde van iemand, dan ben je namelijk n…

xu

Rody

LS,

Schelden vind ik een vorm van poëzie. Het heerlijk verbaal tekeer kunnen gaan tegen iets of iemand is een vaardigheid, indien goed aangeleerd, die heel nuttig is om te beheersen, evenals prachtig om aan te horen. Wat een genot als je erbij mag staan, terwijl iemand helemaal uitgescholden wordt met ritme, humor en overwicht. Indien getuige van een mooie scheldpartij, hou ik mijn applaus nooit in. Het oefenen met schelden slijpt je verbale mogelijkheden die van pas zullen komen in je latere leven. Als je zelf goed kan schelden, zal je niet snel van je stuk gebracht kunnen worden als je ooit een scheldvlek tegenkomt. Deze verbale superkracht geeft je zelfvertrouwen ook wanneer je niet aan het tieren bent. Wetende dat je de overtreffende trap goed beheerst, geeft het je ook vertrouwen in al je normale gesprekken.

Train je olifantenhuid als je jong bent

Scheld tegen je broers en zussen. Geweldige betraande tirades, heerlijke besmettelijke zure ziektes, ongetemde boude beledigingen. Laat ze door de gangen van je ouderlijk huis galmen zonder remmen. Wees niet bang om je broer of zus helemaal af te fakkelen met enige regelmaat. Nodig ze uit om jou mondeling te grazen te nemen. Deze training zal later goed van pas komen.

Stoei verbaal met je beste vrienden en vriendinnen

Vrienden en vriendinnen moeten elkaar kunnen beledigen zonder dat het gelijk een groot ding is. Een superkorte cyclus van beledigen, lachen, vergeven en vergeten past het beste. Test elkaars olifantenhuid regelmatig uit met allerhande spot. Zet elkaar in de zeik, zet elkaar voor lul. En drink er nog eentje ter vergeving. Vandaag ben jij aan de beurt, volgende week je vriend of vriendin. Rouleer snel, hard en meedogenloos. Zoek de overtreffende trap op, wees niet bang voor een taaltechnische chest-bump eens in de zoveel tijd met je vrienden.

Scheld jezelf uit in de spiegel

De beste vorm van spot is natuurlijk zelfspot. Verbaal onaantastbaar is degene die zichzelf al voor van alles en nog wat heeft uitgemaakt in de spiegel. Elke grap die ten koste van jou wordt gemaakt, kan je als een jiujitsumeester aanpakken en onschadelijk maken omdat jouw zelfspot geen bodem kent. Schud alles van je af, of absorbeer het zonder krimp. Jouw training met zelfspot op jonge leeftijd maakt je nagenoeg onaantastbaar voor pesten, plagen en andere verbale intimidaties.

Zwarte band

Na decennia scheldtraining met je broers, zussen, gewillige familie, je beste vrienden, vriendinnen en natuurlijk de spiegel, heb je een setje unieke vaardigheden opgedaan. Zie het als een zwarte band in het schelden, opgedaan in de dojo van de huiselijke kringen. En zoals een goede karateka of judoka ook niet iedereen in elkaar wil slaan, zo wil jij, scheldmeester, ook niet iedereen uitschelden. Sterker nog, aan zijn dagelijkse taalgebruik is een ware scheldmeester helemaal niet te herkennen. De vulgaire vaardigheid draag je, eenmaal volwassen, beheerst met je mee. Zelden of nooit is de meester scheldend te betrappen in het reguliere sociale verkeer.

Maar dan…

…komt er natuurlijk een keer dat je als volwassene een rechtvaardig doelwit tegenkomt. Neem bijvoorbeeld een aso, een eikel of een kutwijf… het kan van alles zijn. Die kom je tegen in allerlei situaties: het verkeer, je werk, gewoon op straat of bij het uitgaan. Je wordt geïntimideerd, lastiggevallen of misschien zelfs wel betast of bedreigd. Lieve schat, dit is het moment waar je voor getraind hebt… Zonder er bij na te hoeven denken trek je de scheldwoordelijke dichtbundel uit je spreekwoordelijke achterzak. En dan laat je de totale omvang van je voorraad verbale vuurkracht horen. Vól op het scheldorgel. Een oneindige, onstuitbare, ritmische stroom van ziektes, verwensingen en beledigingen gebracht met spot, precisie, geslepen en gepolijst tot perfectie. En iedereen binnen een straal van een paar honderd meter mag meeluisteren en meelachen. Je overrompelt de ontvangende antagonist met een onophoudelijke kanonnade van krachttermen, die zelfs de meest geharde bikkel mentaal eventjes aan het wankelen zal brengen. Menig lastpost zal afdruipen. Jouw directe omgeving zal opletten. En in het beste geval kan dat je leven redden.

xu

Rody

LS,

Niemand komt je redden. En niemand is je ook een redding verschuldigd. En niet gered worden is het beste wat je kan overkomen. Laat me het je uitleggen.

Gered willen worden.

Heel veel mensen gaan door het leven met het idee dat het leven hun geluk verschuldigd is. Dat op de of andere manier het leven gelukkig moet zijn, maar dat het bij hen niet lukt, ondanks alle plannenmakerij. Dat het geluk hen wordt onthouden door iets of iemand, en dat ze uit die situatie gered moeten worden. Zij leven bijvoorbeeld toe naar een reddingsmoment in de toekomst waarna ze gelukkig zullen zijn. De nieuwe baan, de nieuwe relatie, een diploma, de nieuwe woning of helemaal mooi: het kind of de bruiloft. ‘Als ik dat punt in de toekomst maar bereik, dan zal ik gelukkig zijn.’ Tot die tijd is het ongelukkig watertrappelen.

Niemand komt

Hoe erg is het dan ook als die plannen niet slagen. Als die dromen niet uitkomen. En geloof me, heel veel plannen slagen niet. Mensen storten zich vervolgens en masse in diep ongeluk. Je zal veel van zulke mensen ontmoeten in je leven. Het is goed voor eenieder om er zo snel mogelijk achter te komen dat, als plannen niet lukken, er niemand komt om je te redden. En dat ook niemand je een redding verschuldigd is; iedereen heeft immers zijn eigen mislukte plannen om over na te denken. Hoe het met jou gaat na je mislukte plannen, ligt dus helemaal aan jezelf. Het is je eigen verantwoordelijkheid. In eerste instantie klinkt dat misschien beangstigend, maar het is eigenlijk bevrijdend. Je hebt direct de oorzaak te pakken, en dus ook de oplossing: werk aan jezelf.

Life is just the shipwreck of our plans

In de geweldige film “The Shape of Water” (Oscarwinnaar voor Beste Film uit 2017) wordt een filosofisch inzicht gedeeld. Het leven is enkel het scheepswrak van onze plannen. Filosoof Voltaire voegt daar 300 jaar geleden mooi aan toe (al is dit zoals ik begrijp geen exacte quote, maar meer een interpretatie): “Als het leven zoals een schipbreuk is, dan moeten we niet vergeten te zingen in de reddingsboten.” Ik vind het een prachtig inzicht dat ik nu graag met jou deel. Het leven ís de schipbreuk. De clou is hoe je omgaat met de ongelukken in je leven, die bepalen hoe je zelf ook terugkijkt er op. Geluk zit hem dus vooral in vrede maken met je ongeluk. En elk mensenleven dat de moeite waard is om te leven, heeft daar meer dan genoeg van. Genoeg zinkende bootjes om in te oefenen dus.

Als je dit inzicht eenmaal hebt, dan liggen mooiere dagen in je toekomst. Het inzicht is, zo lijkt het tenminste, alleen te verkrijgen door schipbreuk, dus hoe jonger je wat shit meemaakt, hoe beter. Nu gun ik natuurlijk niemand onmin, en jou al helemaal niet. Toch is bijvoorbeeld een grote teleurstelling in de liefde, in academica of op het werk echt goed voor je. Ook al ben je nog maar jong. Hoe je ermee omgaat, zal bepalen hoe je er op terug gaat kijken. Oefening zal je ervaren maken. Op een gegeven moment kan je misschien zelfs een rots in de branding worden voor anderen.

Nu heb ikzelf genoeg schipbreuken meegemaakt voor een handjevol waardevolle levenslessen. En kan ik er nu, na al die ervaring, met een bepaald geluk op terugkijken. Ze hebben me gevormd tot wie ik nu ben. Ik had helemaal geen redding nodig, alleen maar een bepaald inzicht. Ik kan je niet behoeden voor ellende, en dat moet ik dus ook niet willen. Sterker nog, ik gun je een leerzame schipbreuk of twee.

xu

Rody

LS,

Ben jij ook zo bang? Ook al lijkt de wereld in een staat van onzekerheid te verkeren, er is geen reden om bang te zijn. Sterker nog, als de wereld er echt zo slecht aan toe is als sommige mensen denken, dan is leven in angst de allerslechtste manier om met de situatie om te gaan. Zelfverzekerdheid, liefdadigheid en doortastendheid zijn veel betere eigenschappen die je jezelf eigen kan maken.

Abonneer nu

AI

Ben jij ook zo bang dat alles automatisch wordt? Dat je straks alleen nog maar met computers te maken hebt die alles van je weten? Dat al je werk, communicatie, je kennis en je wensen worden vormgegeven door AI en indirect dus door oligarchen uit de techsector? Troost je: er is geen reden om bang te zijn voor de robot. Hoe meer je offline bent, hoe meer je immuun bent voor deze dystopie. Je kan de AI revolutie onwijs verstoren door vooral geen relaties met computers aan te gaan. Denk er om: Praat niet met robots. En laat ze al helemaal niet in de buurt van je kids.

Wereldoorlog

Of een wereldoorlog!? Dat zou helemaal angstaanjagend zijn. Vind je ook niet? Jeetje mina, al die spanningen in het Midden-Oosten. En wat als Rusland een atoombom afschiet? We moeten jodiumtabletten, noodpakketten en water inslaan. En het is handig om Russisch en Chinees te leren voor als de soldaten hier door de straten gaan.

Wat een waanzin… Alsof de loop van een oorlog of een grote calamiteit comfortabel en voorspelbaar uit te zitten is met de inhoud van je kelderkastje. Als dat zo was, dan kregen we wel wat rooskleuriger berichten vanuit de oorlogsgebieden.

Als er in de toekomst een atoombom af zou gaan, zou het dan niet het allerbeste zijn om nog zoveel mogelijk uit het leven te halen voordat de bom valt? Angst heeft in de levens van toekomstige hypothetische atoombomslachtoffers helemaal geen nuttige plek.

Wat wel voor elkaar wordt gekregen bij een bange massa, dat is dat er bijvoorbeeld meer publiek geld naar defensie gaat. Dat maatschappelijke problemen die wel aan te pakken zijn door het collectief, zoals het woningtekort, armoede en de energietransitie, niet worden aangepakt. In alle bangigheid is het verschil niet meer te zien tussen de daadwerkelijke bangeriken en de onoprechte belangenhitsers. En die onduidelijkheid is zelf nog weer iets om bang van te worden.

Ondertussen bereiden we ons voor op een oorlog die, als we de stemmingmakers zelf moeten geloven, er nóóit gaat komen. Juist omdát we zijn voorbereid op diezelfde oorlog. Er zit een flinke Catch-22 in die redenering. Een bange geest kan immers vele tegenstrijdigheden tegelijk geloven.

Klimaat

Beter gezegd, een bange geest kan eigenlijk alles wel geloven. Weet je nog dat iedereen een korte tijd geleden nog wakker lag van het klimaat? Ineens is die existentiële crisis niet meer zo existentieel. Men ligt nog steeds wakker, alleen niet meer van het klimaat. De man die elke zondag het plastic komt scheiden, is nu vooral bezig met zijn weerbaarheid. Plannen van bedrijven en instellingen gaan minder over klimaat, maar meer over loskomen van de VS of voorbereiding op hybride oorlogvoering.

Het is van alle tijden

Wees gerust, collectieve bangmakerij is van alle tijden. Sinds de drukpers is massale angst meer norm dan uitzondering. Alleen al tussen de Tweede Wereldoorlog en nu: was het niet de opkomst van het communisme of de atoomdreiging, dan was het wel de zure regen, het gat in de ozonlaag, aids of het olietekort. Heel even was het het klimaat en een pandemie. Nu is het geopolitiek en AI, over vijf jaar is het weer wat anders. Stuk voor stuk zijn dit serieuze problemen, die moeten worden geadresseerd door de machten die erover gaan. Maar tegelijkertijd, zolang jij niet werkt op een ministerie of op het NAVO-hoofdkantoor, is het ook eigenlijk allemaal niet op jou van toepassing. Zoals Alain de Botton treffend samenvat in de conclusie van zijn te prijzen boek The News: A User’s Manual:

A flourishing life requires a capacity to recognise the times when the news no longer has anything original or important to teach us […] when we must leave the business of governing, triumphing, failing, creating or killing to others, in the knowledge that we have our own objectives to honour in the brief time still allotted to us.

Oftewel, maak je niet zo druk om het wereldnieuws, maak je liever druk om de dingen waar je wel verantwoordelijkheid en controle over hebt, zolang je nog leeft. En de beste manier om dat te doen is met zelfvertrouwen, regelkracht en een goed netwerk van aardige mensen om je heen, maar bovenal lieve schat: wees niet bang!

xu

Rody

PS: Muziek! Kan je geloven dat dit nummer van Toontje Lager hieronder is gemaakt in 1982? Vlak voor de langste periode in de geschiedenis van vrede, veiligheid, medische- en economische voorspoed was het collectieve gevoel in Nederland het beste te omschrijven als: Bang.

LS,

Het is moeilijk voor te stellen hoe cool Amerika vroeger wel niet was. Als je na 2001 bent geboren, dan heb je daar geen flauwe notie van. Ik ga je zeker niet uitleggen hoe Amerika er nu aan toe is en waarom. Daarover is genoeg te zien en te lezen vandaag de dag. Maar voor de oningewijden, de jongeren onder ons, is het goed om nog even te laten weten hoe cool Amerika was, vroegah.

Soft Power

In geschiedenisboeken wordt vaak de term soft power gebruikt. Dat is een kracht die een hegemonie uitstraalt over alles en iedereen onder haar invloed. Soft power gaat over cultuur, over gevoel, over ergens bij willen horen. En daar had Amerika tussen de val van de muur in 1989 en 2001 superveel van. Ik kan het weten, want ik ben toen opgegroeid.

De soft power van de USA ging onvoorstelbaar ver. Het had zijn invloed op alle aspecten van ons leven in Europa. Denk aan film, muziek, taal. De enorme invloed op ons eten en drinken, uitgaan en kleding. Maar ook op architectuur: overal in hoofdsteden wilde men bijvoorbeeld grote stalen wolkenkrabbers en een Amerikaanse “skyline”. (Hoi, Rotterdamse Maaskade. Hoi, centrum van Den Haag), terwijl dat vaak helemaal niet de beste oplossing is voor stedenbouw.

Film

Als we ergens moeten beginnen om het uit te leggen, laten we dan beginnen bij de filmindustrie. Op een enkele Europese of Nederlandse film na, waren alle films in de bioscoop Amerikaans tijdens mijn jeugd. In die films zagen we zoveel van de Amerikaanse cultuur en way of life dat je zelf ook wel een vrijstaande woning in de suburbs zou willen, met een wit houten hekje. Het is zelfs zo erg, dat toen ik voor het eerst in New York was, ik daar gewoon de weg wist op het vliegveld, de metro, de snelweg en het centrum, puur vanuit indrukken uit films en series. Ik voelde me daar op een vreemde manier thuis, alsof ik er al heel vaak was geweest.

De manier waarop mensen met elkaar omgingen, met elkaar spraken en het taalgebruik werden door ons overgenomen. En ondanks sommige tegenbewegingen ontkomen we er niet aan dat het Nederlandse taalgebruik heel erg veramerikaniseerd is. Neem alleen al de woorden “fuck” en “shit” die zijn zo ingeburgerd bij ons. Ik weet zeker dat dat helemaal uit de filmindustrie van de jaren 90 komt, daar vliegen de fucks en de shits je om de oren. Gek genoeg spreken de Amerikanen veel minder grof met elkaar in het echt, en is schelden in een normaal huishouden in Amerika not done.

Muziek

Hetzelfde geldt voor de muziekindustrie. Er zijn denk ik weinig weken in de jaren ‘90 in Nederland terug te vinden waarin de muzieklijsten niet werden gevuld en aangevoerd door Amerikaanse muziek. Er was bijvoorbeeld wel Europese en Nederlandse dancemuziek en er waren succesvolle Nederlandse artiesten, maar die stonden niet in de Top 40. (De Top 40, by the way was een ranglijst met de meest gedraaide liedjes van dat moment die elke week uitkwam. Dit was allemaal nog voor streaming, toen je nog naar de fucking radio (!?) moest luisteren…) Gelukkig is dit nu anders.

De muziek en de films bepaalden ons waardestelsel. We vonden dezelfde dingen belangrijk als de Amerikanen. Een stuk van onze eigen cultuur is daarmee verweven geraakt.

Techniek

Tijdens al deze uitingen van film en muziek was er natuurlijk ook een stormloop aan technologische ontwikkelingen. De pc en het internet deden hun zijn intrede en al deze spullen waren Amerikaans. Zo konden we niet anders als nog dieper in de cultuur te buitelen, en nog verder te veramerikaniseren op de computer en online.

Mode en Cultuur

Al deze zaken zorgden ervoor dat er een tijd was dat iedereen wel kon fantaseren over hoe het was om in Amerika te wonen. En velen ambieerden om er naartoe op vakantie te gaan. En als je er was geweest, op vakantie of voor werk, dan was dat iets heel erg bijzonders. Je hoorde mensen dan over hoe groot alles daar was. En hoeveel eten je daar wel niet kreeg. In afwachting van je vakantie of emigratie kon je je in ieder geval alvast kleden zoals een Amerikaan in Levi’s spijkerbroeken en Nike schoenen, een T-Shirt en een Bomberjack. Dat was de soft power van Amerika.

Werk

Nog steeds is het in de professionele en academische wereld een dikke prestatie als je bedrijf of idee werkt in Amerika. Of als je kan studeren in Amerika. Ook als er Amerikanen in een projectgroep zitten worden ze altijd met een speciaal soort aanzien bekeken door mensen uit mijn generatie. Gezanten uit the promised land. Ik denk dat het goed is dat dat aan het veranderen is.

Europapa

Wat jouw generatie goed kan gebruiken is een dikke injectie eigen cultuur. En die gaat niet van oudere generaties komen. Er is een enorm gat ontstaan in Europa daar waar Amerika vroeger zat. In film, muziek, techniek, mode, werk. Wat een enorme kansen zullen zich openen voor jou en de volgende generaties, mits je in dat gat kan springen. Hopelijk met geweldige nieuwe muziek op de achtergrond.

xu

Rody