Geheimen zijn killing
Als je geen geheimen hebt, hoef je ook nooit te liegen. Dat zorgt voor een aangename lichtheid in je hoofd. En jouw hele dagelijkse leven en iedereen erin zullen daar baat bij hebben.
LS,
Als je geen geheimen hebt, hoef je ook nooit te liegen. Dat zorgt voor een aangename lichtheid in je hoofd. En jouw hele dagelijkse leven en iedereen erin zullen daar baat bij hebben.
Eigen geheim
Als je een geheim hebt van eigen creatie, dan betekent dat vaak dat je iets (niet) gedaan hebt waar je je voor schaamt. Of iets gedaan hebt waarbij je iemand hebt bedrogen, in wat voor vorm dan ook. Een probleem dus van eigen makelij, een stomme actie, een ondoordacht moment van onverantwoordelijkheid. Noem het maar op, er zijn duizenden varianten hiervan te bedenken, over geld, over relaties, over alles wat je liefhebt. Maak deze toch al zo verschrikkelijke momenten, die zich voordoen in elk leven, niet erger door het geheim te houden. Om het geheim te houden moet je namelijk beginnen met liegen. En dan beginnen ook de ellende en de stress die daarbij horen. De angst dat het uitkomt. Het is een molensteen om je nek, en het zwaard van Damocles boven je hoofd tegelijk. Geen manier om te leven dus.
De beste manier om hiermee om te gaan is toch om het te vertellen tegen de mensen van wie je houdt. De verwerking van dat trieste nieuws van jouw slechte gedrag, brengt je misschien dichter bij elkaar, of stoot je juist uit elkaar. Beide uitkomsten zijn beter dan een geheim bij je te dragen wat elk moment plotsklaps uit kan komen. In controle zijn is altijd beter. De gevolgen incasseren, hoe sneu ook, is altijd beter. Het beste werkt het nog als je niets doet wat je geheim hoeft te houden. Meestal leer je dat vanzelf na een paar aanvaringen met jouw eigen geheimen.
Een vals geheim
Er zijn ook dingen waar je mee kan lopen, die je geheim houdt, die helemaal geen geheim zouden moeten zijn. Dingen die je niet durft te delen met je omgeving, omdat je zeker weet dat ze de waarheid niet zullen accepteren. Omdat je dan misschien wel tradities breekt, of niet aan verwachtingen voldoet. Dat is een vals geheim. Je durft bijvoorbeeld niet te delen dat je een slecht resultaat op school hebt gehaald, omdat je dan je ouders teleurstelt. Of je durft niet te zeggen dat je eigenlijk niet in het familiebedrijf wilt werken. Denk bijvoorbeeld aan het niet durven delen van je seksuele voorkeur, omdat die afwijkend is.
Dit zijn de moeilijkste geheimen om mee te leven, en het spijt me lieve schat als je ooit in zo’n situatie verwikkeld raakt. Als je in deze omgeving geen mensen van gedachten kan laten veranderen, dan moet je misschien wel weg gaan uit die omgeving. Dat vergt veel lef. Meer lef dan ik ooit nodig heb gehad.
Een geheim cadeau
Soms vertelt iemand je een geheim van zichzelf. Je krijgt dan als het ware een geheim cadeau. (Joepie!) Iemand vertelt je over een affaire, of over een lompe onkuise actie van zichzelf. Aai, dat is helemaal kut. Het liegen kan gelijk beginnen. Je wordt direct medeplichtig aan het hele euvel. Zeker als het geheim in de toekomst uitkomt, en blijkt dat jij het al wist. Nou dan zijn de spreekwoordelijke rapen helemaal gaar gekookt.
Er is natuurlijk een grote waarde te hechten aan het zijn van iemands vertrouwenspersoon, maar als daarbij hoort dat jij gelijk een grote bos leugens moet meehelpen in de lucht te houden, pas er dan maar voor. En andersom geldt natuurlijk precies hetzelfde. Vertel geen groot geheim aan een onschuldige medemens, je doet er vaak echt kwaad mee. Het beste advies aan elke geheimenverteller is dan ook: Los het zelf op.
Geheimen vergeten
Soms zit je aan de ontvangende kant van zo’n geheimzinnige situatie. Iemand heeft iets voor jou geheim gehouden. Jij bent zelf bedrogen. In een relatie, op het werk, met geld of op wat voor manier dan ook. Nu wordt pas echt duidelijk uit wat voor hout je gesneden bent. Een dikke vette levensles is dan in de maak. Wat ik ondertussen geleerd heb is dat die persoon die iets voor jou geheim heeft gehouden, dat vervolgens uit is gekomen, zich waarschijnlijk heel erg rot voelt en zich heel erg schaamt. Wat ik ook weet is dat je eerste reactie van woede en verontwaardiging vaak totaal niet helpt bij de oplossing. Maar hoe je precies hiermee om moet gaan op een goede manier, ik weet het na al die jaren nog steeds niet. Het liefst zou je het gewoon helemaal vergeten dat het is gebeurd. En nu ik er over nadenk, misschien is dat dan ook maar de beste manier om ermee om te gaan.
xu
Rody